raad2

Een hele tijd geleden al schreef ik een stukje over Dick Aandewiel,  verstandelijk gehandicapt, maar in vele opzichten een schat van een jongen. Hij liep altijd met de muziek mee, bij voorkeur met Excelsior (althans, zo herinner ik het me). Publicatie van dat eerdere bericht op JBEEN levert nog wel meer anekdotes op en in ieder geval bovenstaande foto (met dank aan Rein), waarbij Dick met zijn mondharmonica meespeelt met Excelsior bij een aubade in de Prins Bernardstraat aan het jubilerende Crescendo.

Hij had altijd een soort van kapiteinspet om in ieder geval de schijn te wekken dattie bij het geüniformeerde korps hoorde, soms had hij ook een soort van witte banden over zijn jasje of trui. Hij had mestal zijn mondharmonica bij zich. Waarschijnlijk was het hem toegestaan om mee te spelen met het korps, op voorwaarde dattie een beetje zachtjes speelde.

Dick woonde aanvankelijk met zijn ouders in Noordwijk aan Zee in de Stijntjes Duinstra, verhuisde met hen me naar Binnen (Pimpernelstraat) en kwam later terecht in een gezinsvervangend tehuis. Hij ging dagelijks met de bus naar een speciale school in Katwijk (en kwam gelukkig ook iedere dag weer terug). Hij reed op een hoge driewielerfiets (ook dat is iets wat ik zelf nog herinner), behalve als de muziek langskwam, dan sloot hij lopend aan. Hij liep nooit ‘achter de muziek aan’, hij liep ‘mee’, soms zelfs voorop.

Er zijn ook wel verhalen dat hij iets had met de repetities van de drumband van Echo der Duinen en de leden van de lokale bluesband (Electric Blues) sprak hij steevast aan met ‘Beatles.’

Er zijn berichten dat hij nog in leven zou zijn en woonachtig in Lisse. Volgens zegslieden zou hij dan rond de 80 jaar moeten zijn. Voor zo ver bekend is hij naar Noordwijk nooit meer teruggekomen.

Advertenties