Adriaan Willem Weissman (1858 – 1923)was de architect van Huis ter Duin in zijn oervorm. Gebouwd in 1885 en het is aardig om het hotel in die oervorm hier nog eens terug te halen. Om je voor te stellen hoe Noordwijk eruit zou hebben gezien, als dit gebouw bewaard gebleven was. Zo’n monumentaal gebouw op die plek zou een prachtig eerbetoon zijn geweest aan de dagen van weleer, toen Noordwijk nog een sjieke badplaats was, zich onderscheidend van allerhande architectonisch gerommel, waarmee de Nederlandse kustplaatsen in de loop der tijden geteisterd zijn (Noordwijk niet in de laatste plaats).  Later zag het der zo uit:

huis1

Weissman was als stadsarchitect van Amsterdam onder meer verantwoordelijk voor de bouw van het (oude) Stedelijk Museum aldaar. Hij was ook publicist met veel historisch gevoel: niet alleen in termen van terugkijken naar het verleden. Hij was zich bij uitstek bewust van de betekenis van het heden voor de latere geschiedschrijving. Een duider van een historische toekomst.

Hij zette zich in om historisch en architectonisch waardevolle gebouwen te behoeden voor vernietiging en verval. Sommigen vonden hem daarin nogal conservatief. De architect Willem Kromhout bijvoorbeeld (architect van de Noordwijkse “Villa Ruys”) verweet hem dat hij teveel in het verleden bleef hangen. Maar zoals gezegd: Weissman was zich al bij voorbaat bewust van de historische betekenis van gebouwen ook voor latere tijden en wat mij betreft was hij daarin juist zeer prógressief. Hij antwoordde Kromhout dan ook met een mooi puntdicht:

Wil ’t heden in ’t verleden weinig weten,
De toekomst zal dat heden niet vergeten:
Moog’ die dan, als zij met haar maat gaat meten
Nog roemen, wat nu bouwkunst wordt geheeten.

Advertenties