basiliek

Misschien dat je als pastoor van Noordwijk welderis het idee hebt gehad om de parochiekerk nog groter te maken dan dattie al was. Ik heb de tijden van het Rijke Roomsche Leven nog wel meegemaakt dat de kerk tot aan de nok toe helemaal vol zat. Uitbreiding tot een kerk van basiliek-achtige proporties was toen helemaal geen irreële optie. Grote feestmissen met vierstemmig gezang, welriekende boeketten op het priesterkoor en vooral heel veel walmende wierook: het trok  een massaal publiek.

Nu is het allemaal anders. Ik ben lange tijd niet meer in de kerk geweest (Confiteor!), maar ik verbeeld me dattie in zijn huidige omvang al te groot  is naar rato van het aantal kerkgangers dat er nog komt. Jammer is dat wel, maar ja. Had de Paus vroeger ook maar beter op zijn Beminde Gelovigen moeten letten en dat deetie niet. En zijn bisschoppen ook niet. Integendeel: constructief-kritische katholieken – zoals ik – die als tollenaars de tempel uit  werden gejaagd.

Daar krijg je lege kerken van, of in ieder geval kerken zonder gelovigen: in de kerk waar ik in Den Haag nog welderis kwam, is nu – ‘geloof’ ik – een speelhuis voor kinderen, in Zwolle was ik onlangs in een prachtige boekhandel, gevestigd in een voormalige neo-gotische Roomsche kerk. De Roomsche kerk aan de Sportlaan in Den Haag (waar de latere kardinaal Simonis nog als jong kapelaan begonnen was), staat op het punt van afbreken. En zo zijn er nog wel een paar.

Advertenties