witgelekruis

Het majestueuze pand staat er nog steeds. Op de hoek van de Lijnbaanweg en Pickéstraat. Vroeger zat hier het Wit-Gele Kruis, de zorginstelling voor het katholieke volksdeel. Ik weet het nog goed, want hier moest je als kind om de zoveel tijd naar toe, om op een uiterst gemene manier te worden ingeënt met een dikke naald door een mevrouw die geen zweem van medelijden vertoonde met welk schreeuwend kind dan ook.

Wat me nu pas opvalt, is dat voor het bovenlicht bij de voordeur een prachtige smeedijzeren voorstelling was gemonteerd van een paard. Die voorstelling moet wel een bedoeling of een boodschap hebben gehad. Woonden hier vroeger paardenliefhebbers?

Ik schrijf ‘wás’ gemonteerd, want op google.map foto’s kan ik het smeedijzer niet meer ontdekken. De rijkelijk bewerkte voordeur (met de mismatchende brievenbus erin) is er gelukkig nog wel.

De wild om zich heen prikkende mevrouw van de Kruisvereniging gelukkig niet meer.

Advertenties